Warme bronnen en Northern Rockies

Time for a road trip!

DSC03557

Wij zijn niet zo van die autotypes, dus road trips zijn aan ons nooit zo besteed – maar voor één gebied maken we graag een uitzondering: Yukon en noordelijk BC. Er is iets met dat landschap, met die vergezichten, met de bossen en de bergen en de rivieren, wat ronduit betoverend is. Er is nauwelijks verkeer, dus je kunt rustig overal stoppen. Bovendien is het altijd één grote safari, wat de rit voortdurend spannend maakt, ook als je urenlang geen levend wezen ziet. Het kán immers altijd. Overal in de berm staan sporen van lynxen, wolven en elanden. Hier en daar zit een vos met zijn prooi in de berm. Ligt er een doodgereden haas langs de weg, dan zitten er raven en zeearenden bij, die bozig opvliegen als je langsrijdt. Ja, zo vinden wij een road trip geen straf.

DSC_5752-bewerkt

Deze keer stonden de warme bronnen van Liard River op het programma, een sprookjesachtige plek waar wij in 2016 al eens waren. Maar toen was het zomer en regende het onafgebroken. Nu wilden we weleens kijken hoe de bronnen er in de winter bij liggen. En we wilden deze keer nog een eindje verder doorrijden, naar de Northern Rockies.

aa_kaartje

Het begon al goed, want onze steile oprit was spekglad. Het schommelde al een tijdje rond het vriespunt, waardoor er een dikke laag glanzend ijs lag. De wegen worden keurig gestrooid, maar de oprit niet… Stapvoets naar beneden rijden bleek niet voldoende. We raakten in een slip, draaiden bijna 180 graden rond, nog altijd stapvoets, en knalden achterstevoren met de bumper tegen een boom. Gelukkig stond die boom er, want anders waren we misschien wel over het randje gegaan. De schade aan bumper en boom viel mee. Maar dat gevoel dat je achterwielen je voorwielen beginnen in te halen, in slow motion, en dat je er helemaal niets tegen kunt doen… brrrr.

P1000145

P1000147

Even strooien met gravel (een echte Canadees heeft altijd een schep in zijn auto), en we waren weer onderweg.

Liard River is ongeveer twee dagen rijden, dus we maakten een tussenstop in Teslin. Daar kun je heerlijk bizonburgers eten. Die komen van een farm, vermoeden we, maar ze zijn wel authentiek: dit zijn de wood bison van het grensgebied van Yukon en BC. Onderweg kom je alsmaar dit soort borden en elektronische waarschuwingen tegen:

DSC03305

En dit soort tronies!

DSC_5358

De beesten grazen bij voorkeur in de bermen van de highway, in groepjes van twee tot wel honderd exemplaren. Ze trekken zich van het verkeer niks aan. Soms staan of liggen ze midden op de weg. Moeders met kalfjes, hitsige pubers en strijdende mannetjes.

De tweede dag bracht veel sneeuw, dus we moesten langzaam rijden. Pas ’s avonds laat arriveerden we in de Lodge tegenover de Liard Hot Springs. Maar de lange rit was de moeite meer dan waard. Want o, die bronnen waren weer sprookjesachtig mooi, helemaal nu er sneeuw lag. Het was ongeveer min 10, dus natte haren en wimpers bevroren meteen. En er was geen kip, behalve wij.

DSC03401
DSC03327

De bronnen liggen middenin een moerassig natuurgebied, dat er dampend en frisgroen bij ligt, ook middenin de winter. Overal zijn warme poelen en beekjes. De hoofdpoel is bijna te heet om in te zitten. Van daaruit kun je een keten van kleinere poelen bereiken, die geleidelijk kouder worden. De warme dampen slaan neer op de omringende bomen als een dikke laag rijp: fantastisch mooi.

DSC03362

De kunst is dat je in de grote warme poelen zodanig opwarmt dat je op avontuur kunt gaan in de koudere kreken, tussen de ijspegels en de wonderlijke rijpformaties. Zodra je te veel dreigt af te koelen, ga je weer liederlijk onderuitliggen in het warmste gedeelte.

DSC03436
DSC03426
DSC03364

De heren vermaakten zich uitstekend met de heilzame modder, met hun frozen hair contest en met de kunstmatige waterval.

Pa en moe ook, overigens. Laatstgenoemde leerde zichzelf van haar aller-luiste kant kennen. Eerstgenoemde nam ook nog even de tijd om in zijn eentje het warme zwavel-ecosysteem te fotograferen.

DSC03358

Na anderhalve dag hadden we genoeg gesoakt. Tijd om door te rijden, richting de Northern Rockies. Al gauw werden we getrakteerd op de waarneming van de eeuw: een prachtige lynx die muizen aan het vangen was naast de weg. En daar onverstoorbaar mee doorging. Teun en Bram konden zelfs de auto uit stappen om hem van dichterbij te fotograferen.

DSC_5712-bewerkt


DSC_5714-bewerkt1

DSC_5717-bewerkt

In Muncho Lake Provincial Park, een uur rijden naar het zuiden, maakten we een korte wandeling naar een prachtig uitzichtspunt boven de vallei van de Trout River. Aan weerszijden liggen zouthoudende rotsformaties waar wilde schapen en andere hoefdieren op af komen: de Mineral Licks. Helaas zagen we geen wildlife – behalve dan de twee nogal luidruchtige aapjes die er misschien wel de oorzaak van waren dat we verder geen wildlife zagen.

Bij het uitzichtspunt moest Jelle even testen of je tong echt vastvriest als je in de bittere kou aan een ijzeren hek likt. Dat was het geval. “Maar het deed zo’n pijn dat ik me binnen één seconde weer losrukte.” (Er hoefde geen urine aan te pas te komen – voor wie Popular Music van Mikael Niemi heeft gelezen, overigens een absolute aanrader.)

DSC03513
DSC03518

Wildlife zagen we nog wel verderop langs de weg: een grote groep elk (Amerikaans edelhert), zo’n 30 stuks tegen de bosrand. Ons einddoel was het dorp Toad River (60 inwoners), dat een camping heeft met mooie en betaalbare houten hutjes. En een redneck-restaurant vol foto’s van jachttrofees en andere interessante uitingen.

P1000212

P1000213

De volgende dag hadden een volle dag om te spelen in de sneeuw, omdat we twee nachten in onze fijne cabin wilden blijven. Het was een stralende dag met een stralende temperatuur: min 25 graden! Zo’n temperatuur waarbij het vocht in je neus bevriest en je longen protesteren als je te diep inademt.

Dat legt wel even wat beperkingen op ten aanzien van wandelen. Stevig doorlopen lukt niet met deze leeftijdsgroep en met het steeds stilstaan voor diersporen en foto’s. Dus dan worden toch al gauw de vingers en tenen en neustopjes te koud… We hielden het dus bij een paar korte uitstapjes op mooie plekken langs de dampende, dichtvriezende rivier.

P1000223

P1000227


P1000241
P1000238

DSC03528

En toen was het alweer tijd voor de terugweg. Die legden we af in twee dagen – deze keer met een tussenstop in Watson Lake. En ook ditmaal met schitterende landschappen, mooi en minder mooi weer, en veel wildlife.

Toch lang niet gek, zo’n road trip.

DSC_5952-bewerkt

DSC_5870-bewerkt
DSC_5969-bewerkt

DSC03538
DSC03547
DSC03546
DSC_6089-bewerkt
DSC03541

P1000322
DSC_6118
DSC_6095

 

 

 

 

Advertenties

3 gedachtes over “Warme bronnen en Northern Rockies

  1. Lieve buurtjes,

    Wij krijgen het koud van al die witte sneeuw en ijs plaatjes. Haha
    Maar wat ziet het er prachtig uit.
    Wat een prachtige avonturen met een deuk ( auto)
    Hier weer lekker rustig op de vaart.
    Haardje brand. Morgen samen wandelen met de paarden in ons mooie waterleiding duinen.
    Vandaag buitenrit gemaakt en heel veel herten tegengekomen..
    Ab gaat lekker appelflappen bakken en ik ga ze lekker opeten.
    Lieve allemaal alvast fijne feestdagen.jullie hebben in ieder geval een lekkere witte kerst.
    Dikke kus en tot de volgende blog.

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s